{"id":1325,"date":"2025-11-21T15:02:13","date_gmt":"2025-11-21T14:02:13","guid":{"rendered":"https:\/\/adopcja.wroclaw.pl\/?page_id=1325"},"modified":"2026-03-30T16:51:30","modified_gmt":"2026-03-30T15:51:30","slug":"nasza-historia","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/adopcja.wroclaw.pl\/?page_id=1325","title":{"rendered":"„Nasza historia”"},"content":{"rendered":"\n
Jestem mam\u0105 adopcyjn\u0105 tr\u00f3jki dzieci, dw\u00f3ch syn\u00f3w i jednej c\u00f3rki. Nasza historia jest dosy\u0107
d\u0142uga, ale pragn\u0119 si\u0119 ni\u0105 podzieli\u0107, poniewa\u017c ka\u017cda z adopcji by\u0142a inna i przynios\u0142a nam r\u00f3\u017cne
do\u015bwiadczenia. 

Pierwszy raz w O\u015brodku Adopcyjnym pojawili\u015bmy si\u0119 w 2014 roku. Nie by\u0142a to \u0142atwa
decyzja, cho\u0107 ju\u017c w narzecze\u0144stwie rozmawiali\u015bmy o adopcji. Planowali\u015bmy dwoje biologicznych
dzieci i jedno adoptowane. Niestety, szybko okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nasze plany nie znajduj\u0105 odzwierciedlenia
w rzeczywisto\u015bci. Po \u015blubie starali\u015bmy si\u0119 o dziecko przez d\u0142ugie miesi\u0105ce, kt\u00f3re zamienia\u0142y si\u0119 w lata.
Zacz\u0119li\u015bmy szuka\u0107 pomocy u\u00a0r\u00f3\u017cnych specjalist\u00f3w, przeszli\u015bmy mas\u0119 bada\u0144 i zabieg\u00f3w. Nikt nie
znalaz\u0142 \u017cadnej przyczyny, a nasza rodzina dalej si\u0119 nie powi\u0119ksza\u0142a. W ko\u0144cu ponownie zacz\u0119li\u015bmy
rozmawia\u0107 na temat adopcji. Po 5 latach bezskutecznych stara\u0144, troch\u0119 niepewni, lecz pe\u0142ni nadziei
udali\u015bmy si\u0119 na pierwsz\u0105 rozmow\u0119 do O\u015brodka Adopcyjnego. By\u0142 pa\u017adziernik 2014 roku. W\u00a0O\u015brodku
dowiedzieli\u015bmy si\u0119, \u017ce wolne miejsca na kurs dla kandydat\u00f3w na rodzic\u00f3w adopcyjnych s\u0105 we
wrze\u015bniu przysz\u0142ego roku. W mi\u0119dzyczasie rozpocz\u0119li\u015bmy procedur\u0119 zwi\u0105zan\u0105 z gromadzeniem
dokument\u00f3w, pierwszymi rozmowami psychologiczno \u2013 pedagogicznymi w O\u015brodku. Pomy\u015bla\u0142am ze
smutkiem, \u017ce przed nami kolejny rok czekania. Nie pozosta\u0142o nam nic innego jak stara\u0107 si\u0119 dalej i po
prostu czeka\u0107. To by\u0142 d\u0142ugi, nudny rok. Nic nowego nie wydarzy\u0142o si\u0119 w naszym \u017cyciu. 

W ko\u0144cu otrzymali\u015bmy d\u0142ugo wyczekiwane zaproszenie i wkr\u00f3tce nasz \u015bwiat wywr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do g\u00f3ry nogami.
Samo szkolenie w O\u015brodku Adopcyjnym wspominam bardzo mi\u0142o. Poznali\u015bmy wspania\u0142ych
ludzi, du\u017co si\u0119 dowiedzieli\u015bmy nie tylko o procedurach i potrzebach dzieci, ale tak\u017ce o sobie. Dla nas
by\u0142a to pewnego rodzaju terapia ma\u0142\u017ce\u0144ska. Bardzo zbli\u017cyli\u015bmy si\u0119 z\u00a0m\u0119\u017cem do siebie i nauczyli\u015bmy
wi\u0119cej ze sob\u0105 rozmawia\u0107. W mi\u0119dzyczasie odbyli\u015bmy tak\u017ce kurs dla rodzin zast\u0119pczych, gdy\u017c
brali\u015bmy pod uwag\u0119 adopcj\u0119 noworodka. Obie kwalifikacje uzyskali\u015bmy w grudniu 2015 roku. 
Je\u015bli chodzi o oczekiwania dotycz\u0105ce dziecka, p\u0142e\u0107 nie mia\u0142a dla nas znaczenia, g\u00f3rn\u0105 granic\u0119 wieku
okre\u015blili\u015bmy - do 5 lat.

Na telefon nie musieli\u015bmy d\u0142ugo czeka\u0107. Ju\u017c po 3 miesi\u0105cach od kwalifikacji dowiedzieli\u015bmy
si\u0119 o narodzinach ch\u0142opczyka, kt\u00f3rego mama zostawi\u0142a w szpitalu. Um\u00f3wili\u015bmy si\u0119 na spotkanie, by
pozna\u0107 bli\u017cej jego histori\u0119 oraz dowiedzie\u0107 si\u0119, kiedy mogliby\u015bmy go zobaczy\u0107 i zabra\u0107 do domu.
Karta dziecka niewiele nam m\u00f3wi\u0142a, ale w g\u0142\u0119bi serca czu\u0142am, \u017ce to nasz syn. Ku naszemu
zaskoczeniu, ch\u0142opca mieli\u015bmy zabra\u0107 ju\u017c dwa dni p\u00f3\u017aniej. Najbardziej niesamowite by\u0142o to, \u017ce
dok\u0142adnie za dwa dni wypada\u0142y moje urodziny. Czy\u017c mog\u0142am wyobrazi\u0107 sobie pi\u0119kniejszy prezent?
Mieli\u015bmy tak naprawd\u0119 tylko jeden dzie\u0144 na przygotowanie si\u0119 do przyj\u0119cia nowonarodzonego
dziecka. Pami\u0119tam jak na kt\u00f3rym\u015b ze spotka\u0144, m\u00f3wiono nam, aby wcze\u015bniej poczyta\u0107 opinie na temat
w\u00f3zk\u00f3w, fotelik\u00f3w samochodowych, smoczk\u00f3w, butelek i innych potrzebnych rzeczy, \u017ceby mie\u0107 ju\u017c
list\u0119 wybranych modeli, tak na wszelki wypadek. Oczywi\u015bcie my nic nie mieli\u015bmy przygotowane i nie
mieli\u015bmy poj\u0119cia, na co dok\u0142adnie zwraca\u0107 uwag\u0119 przy kupnie tych akcesori\u00f3w. Do tej pory nie wiem,
jak w ten jeden dzie\u0144 uda\u0142o nam si\u0119 zgromadzi\u0107 ca\u0142\u0105 potrzebn\u0105 wyprawk\u0119.

Nasze pierwsze spotkanie to jeden z najbardziej wyj\u0105tkowych dni w moim \u017cyciu. Moje
najpi\u0119kniejsze urodziny! Ko\u0144czy\u0142am wtedy dok\u0142adnie 29 lat, a nasz syn mia\u0142 dopiero 9 dni. Cho\u0107 nie
wiedzieli\u015bmy jeszcze, jak wygl\u0105da, nasza rado\u015b\u0107 zdecydowanie dominowa\u0142a nad obaw\u0105 przed
nieznanym. Ch\u0142opiec okaza\u0142 si\u0119 prze\u015blicznym niemowl\u0119ciem z bujn\u0105 czupryn\u0105. Nie mia\u0142am
w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce to nasze dziecko. Nie potrafi\u0119 opisa\u0107 jak bardzo by\u0142am wtedy szcz\u0119\u015bliwa, gdy pierwszy
raz mog\u0142am wzi\u0105\u0107 je w ramiona. Piel\u0119gniarka pokaza\u0142a nam jak zmienia\u0107 pieluszk\u0119 oraz przekaza\u0142a
wszystkie zalecenia odno\u015bnie karmienia i piel\u0119gnacji niemowl\u0105t. Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce mimo braku
do\u015bwiadczenia, sz\u0142o mi naprawd\u0119 dobrze i wiele rzeczy robi\u0142am instynktownie. Czu\u0142am si\u0119 taka dumna
jako mama. Oczywi\u015bcie co jaki\u015b czas pojawia\u0142y si\u0119 chwile zw\u0105tpienia, zm\u0119czenia, poczucia, \u017ce jednak
nie spe\u0142niam si\u0119 tak, jak powinnam. Wtedy z pomoc\u0105 przychodzi\u0142 m\u00f3j m\u0105\u017c, kt\u00f3ry powtarza\u0142, \u017ce jestem
najlepsz\u0105 mam\u0105 na \u015bwiecie.

Pocz\u0105tkowo byli\u015bmy rodzin\u0105 zast\u0119pcz\u0105 dla ch\u0142opca, gdy\u017c jego biologiczna mama przez 6
tygodni mia\u0142a jeszcze prawo do zmiany decyzji. Byli\u015bmy tego \u015bwiadomi, jednak realnie \u017cadne z nas
nie bra\u0142o takiego scenariusza pod uwag\u0119. Takie sytuacje zdarza\u0142y si\u0119 niezwykle rzadko. Jednak po
kilku tygodniach wsp\u00f3lnego szcz\u0119\u015bcia, otrzymali\u015bmy telefon z O\u015brodka Adopcyjnego z informacj\u0105, \u017ce
mama biologiczna prosi o spotkanie z synem, by m\u00f3c si\u0119 z nim ostatecznie po\u017cegna\u0107. To by\u0142 szok.
Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce je\u015bli ona we\u017amie w ramiona to prze\u015bliczne male\u0144stwo, to ju\u017c nam go nie odda. W dniu
spotkania byli\u015bmy k\u0142\u0119bkiem nerw\u00f3w. Na szcz\u0119\u015bcie w ostatniej chwili kobieta odwo\u0142a\u0142a je i zrzek\u0142a si\u0119
praw rodzicielskich. Odetchn\u0119li\u015bmy z ulg\u0105, jednak jeszcze przez kilka miesi\u0119cy \u017cyli\u015bmy 
w niepewno\u015bci, poniewa\u017c mama musia\u0142a potwierdzi\u0107 swoj\u0105 decyzj\u0119 w s\u0105dzie. Co jaki\u015b czas wyznaczano
kolejne rozprawy, a ona si\u0119 nie stawia\u0142a. Nie mogli\u015bmy by\u0107 pewni, \u017ce synek nie zostanie nam
odebrany. Dopiero po 5 miesi\u0105cach nasza sytuacja si\u0119 ustabilizowa\u0142a. Mama biologiczna zrzek\u0142a si\u0119
praw rodzicielskich przed s\u0105dem, a my mogli\u015bmy rozpocz\u0105\u0107 proces adopcyjny. Tu wszystko posz\u0142o ju\u017c
bardzo szybko i za kilka tygodni byli\u015bmy pe\u0142noprawnymi rodzicami naszego dziecka.

Nasz synek okaza\u0142 si\u0119 bardzo radosnym, \u017cywio\u0142owym i energicznym dzieckiem. Wsz\u0119dzie
by\u0142o go pe\u0142no. Lubi\u0142 d\u0142ugo spa\u0107, wi\u0119c nie mog\u0142am narzeka\u0107 na nieprzespane noce. Do\u015b\u0107 p\u00f3\u017ano zacz\u0105\u0142
m\u00f3wi\u0107 i zg\u0142asza\u0107 swoje potrzeby fizjologiczne. Obecnie ma 9,5 roku i\u00a0buzia mu si\u0119 nie zamyka.
Chodzi do trzeciej klasy, jest ciekawy \u015bwiata, lubi gra\u0107 w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105. Ma problemy z koncentracj\u0105, ale
do\u015b\u0107 dobrze radzi sobie w szkole. Nie lubi czyta\u0107, potrzebuje wi\u0119cej czasu, by zapami\u0119ta\u0107 tekst, ale
\u015bwietnie liczy i szybko biega. To bardzo zdolny ch\u0142opak. Pracujemy nad nim. Jeste\u015bmy pod kontrol\u0105
poradni logopedycznej, bo zdarzaj\u0105 mu si\u0119 epizody j\u0105kania, ale powoli wychodzimy na prost\u0105. Jest
lubiany przez r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w oraz uwa\u017cany za dobrego i \u017cyczliwego koleg\u0119. Najbardziej cieszy mnie to,
\u017ce nadal lubi si\u0119 do nas przytula\u0107 i nie boi si\u0119 m\u00f3wi\u0107 \u201ekocham\u201d.

Po 3 latach od pierwszej adopcji zacz\u0119li\u015bmy powa\u017cnie my\u015ble\u0107 o rodze\u0144stwie dla naszego
syna. On sam, gdy zacz\u0105\u0142 lepiej m\u00f3wi\u0107, domaga\u0142 si\u0119 braciszka. Gdy sko\u0144czy\u0142 3,5 roku po raz drugi
udali\u015bmy si\u0119 do O\u015brodka Adopcyjnego. Wystarczy\u0142o wype\u0142nienie kwestionariuszy z pedagogiem,
uaktualnienie dokument\u00f3w, jedno spotkanie z psychologiem i jedna wizyta domowa. Bardzo szybko
uzyskali\u015bmy kwalifikacj\u0119. P\u0142e\u0107 drugiego dziecka r\u00f3wnie\u017c nie mia\u0142a dla nas znaczenia, cho\u0107 synek
zg\u0142asza\u0142 Paniom, \u017ce chce brata. Domy\u015blali\u015bmy si\u0119, \u017ce czas oczekiwania na drugie dziecko mo\u017ce by\u0107
d\u0142u\u017cszy, jednak nie spodziewali\u015bmy si\u0119, \u017ce b\u0119dzie to trwa\u0142o a\u017c 2 lata. Co jaki\u015b czas m\u0105\u017c dzwoni\u0142 do
O\u015brodka i\u00a0przypomina\u0142 o naszej gotowo\u015bci, ale ci\u0105gle s\u0142yszeli\u015bmy, \u017ce mamy uzbroi\u0107 si\u0119 w cierpliwo\u015b\u0107.
W mi\u0119dzyczasie wybuch\u0142a pandemia i wszystko zosta\u0142o zawieszone. O\u015brodek pracowa\u0142 tylko zdalnie,
w Domach Dziecka nie by\u0142o odwiedzin. To by\u0142 ci\u0119\u017cki czas, cho\u0107 rado\u015b\u0107 z syna nam go
rekompensowa\u0142a.

Po dw\u00f3ch latach od drugiego zg\u0142oszenia si\u0119 do O\u015brodka, w kwietniu 2021 roku, w ko\u0144cu otrzymali\u015bmy telefon
z informacj\u0105 o kolejnym dziecku. By\u0142a to 1,5 roczna dziewczynka, od roku przebywaj\u0105ca w Domu
Dziecka. Pami\u0119tam jak po tej wiadomo\u015bci rozp\u0142aka\u0142am si\u0119 ze szcz\u0119\u015bcia i nie mog\u0142am doczeka\u0107 si\u0119
pierwszego spotkania. Tu procedura by\u0142a troszk\u0119 inna. Noworodka mogli\u015bmy od razu zabra\u0107 do domu.
W przypadku starszego dziecka, potrzebowali\u015bmy kilku spotka\u0144, by nawi\u0105za\u0107 z nim jak\u0105\u015b wi\u0119\u017a, zanim
trafi do naszej rodziny.

By\u0142am przekonana, \u017ce nasze pierwsze spotkanie b\u0119dzie podobne emocjonalnie do spotkania
z synem. Okaza\u0142o si\u0119 zupe\u0142nie inaczej. Zobaczy\u0142am przestraszon\u0105 dziewczynk\u0119 z\u00a0kr\u00f3tkimi, rudymi
w\u0142osami, o bladej, wr\u0119cz ziemistej cerze. Mia\u0142a szeroko rozstawione oczy i\u00a0wysuni\u0119te do przodu z\u0105bki,
spowodowane silnym odruchem ssania kciuka. Tym razem nie by\u0142o mi\u0142o\u015bci od pierwszego wejrzenia.
Mimo, \u017ce by\u0142a przepi\u0119knie ubrana, w czerwon\u0105 sukienk\u0119 i bia\u0142e rajstopki, ja widzia\u0142am tylko jej wady.
Nie umia\u0142a dobrze chodzi\u0107, prawie ca\u0142\u0105 nasz\u0105 wizyt\u0119 przesta\u0142a w jednym miejscu, ko\u0142ysz\u0105c si\u0119 z boku
na bok. Nie by\u0142a zainteresowana zabawkami, kt\u00f3re jej przynie\u015bli\u015bmy. P\u00f3\u017aniej zwr\u00f3ci\u0142a uwag\u0119 na klocki
i\u00a0balon, kt\u00f3ry nadmucha\u0142am. Stara\u0142am si\u0119 z ni\u0105 bawi\u0107, \u015bpiewa\u0142am piosenki, pr\u00f3bowa\u0142am nawet
przytuli\u0107. W ko\u0144cu i na jej twarzy pojawi\u0142 si\u0119 u\u015bmiech. M\u0105\u017c by\u0142 zakochany, a ja czu\u0142am si\u0119 coraz
bardziej rozdarta. Nie da\u0142am nic po sobie pozna\u0107. Um\u00f3wili\u015bmy si\u0119 na kolejne spotkanie i wr\u00f3cili\u015bmy do
domu.

Po powrocie, powiedzia\u0142am m\u0119\u017cowi o swoich odczuciach. By\u0142 bardzo zdziwiony. Dla niego to
by\u0142a nasza c\u00f3rka. Przep\u0142aka\u0142am ca\u0142\u0105 noc i nast\u0119pny dzie\u0144. Nie umia\u0142am sobie poradzi\u0107 z emocjami.
By\u0142am z\u0142a na siebie. Najpierw tak cieszy\u0142am si\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 mia\u0142a c\u00f3rk\u0119, a\u00a0p\u00f3\u017aniej tak bardzo
doszukiwa\u0142am si\u0119 w niej brak\u00f3w. Nie chcia\u0142am jej odrzuca\u0107, bo ju\u017c tak d\u0142ugo na ni\u0105 czekali\u015bmy 
i mia\u0142am \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce wiele rzeczy jest do wypracowania, jednak by\u0142o mi bardzo ci\u0119\u017cko to
zaakceptowa\u0107. Z ka\u017cdym kolejnym spotkaniem by\u0142o coraz lepiej. Powoli oswaja\u0142am si\u0119 z my\u015bl\u0105, \u017ce ta
ma\u0142a ruda istotka to moja c\u00f3rka. Mia\u0142am wiele z\u0142o\u015bci w\u00a0stosunku do siebie. Nie przypuszcza\u0142am, \u017ce
mog\u0119 tak my\u015ble\u0107 i tak si\u0119 zachowywa\u0107. Du\u017co si\u0142y znalaz\u0142am wtedy w modlitwie, zawierzaj\u0105c Bogu ca\u0142\u0105
nasz\u0105 rodzin\u0119, a zw\u0142aszcza t\u0119 dziewczynk\u0119, z pro\u015bb\u0105 by prowadzi\u0142 nas zgodnie ze Swoj\u0105 wol\u0105.
Po pi\u0119ciu spotkaniach, kt\u00f3re odbywa\u0142y si\u0119 wy\u0142\u0105cznie w weekendy, mogli\u015bmy zabra\u0107 dziecko
do domu i spokojnie czeka\u0107 na rozpraw\u0119 o przysposobienie. Wszystko odby\u0142o si\u0119 bardzo szybko 
i w ci\u0105gu miesi\u0105ca stali\u015bmy si\u0119 rodzicami adopcyjnymi dziewczynki. 

Nasze wsp\u00f3lne pocz\u0105tki by\u0142y bardzo ci\u0119\u017ckie. C\u00f3rka akceptowa\u0142a tylko mnie. Praktycznie nie schodzi\u0142a mi z r\u0105k. 
Nie chcia\u0142a nic je\u015b\u0107. Syn by\u0142 bardzo o ni\u0105 zazdrosny. Ci\u0105gle jej dokucza\u0142 i\u00a0wypomina\u0142, \u017ce nie chcia\u0142 siostry, tylko brata. 
Nie pozwala\u0142 jej wchodzi\u0107 do swojego pokoju ani bawi\u0107 si\u0119 jego zabawkami. Gdy tylko jej co\u015b nie pasowa\u0142o,
wpada\u0142a w furi\u0119. Krzycza\u0142a, piszcza\u0142a, rzuca\u0142a si\u0119 na ziemi\u0119, tarza\u0142a po pod\u0142odze, tupa\u0142a nogami, 
a nawet drapa\u0142a si\u0119 po twarzy i wyrywa\u0142a sobie w\u0142osy. Takie ataki trwa\u0142y kilkadziesi\u0105t minut, nawet do
godziny. By\u0142am przera\u017cona. Wcze\u015bniej nie widzieli\u015bmy u niej takiego zachowania. Nie akceptowa\u0142a
jazdy w w\u00f3zku ani w foteliku samochodowym. Wszystkie pr\u00f3by ko\u0144czy\u0142y si\u0119 wrzaskiem, krzykiem 
i biciem nas. Ba\u0142am si\u0119 gdziekolwiek z ni\u0105 wyj\u015b\u0107. To by\u0142 koszmar, zw\u0142aszcza, \u017ce pocz\u0105tkowo nie
czu\u0142am do niej takiej mi\u0142o\u015bci, jak do syna. Zaobserwowa\u0142am te\u017c, \u017ce gdy przebudza\u0142a si\u0119 po
popo\u0142udniowej drzemce, le\u017ca\u0142a cichutko w \u0142\u00f3\u017ceczku, ssa\u0142a kciuk i\u00a0czeka\u0142a, a\u017c kto\u015b do niej przyjdzie.
Starszy syn by\u0142 \u015bpiochem i miewa\u0142 czasem 3-godzinne drzemki, dlatego pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142am, \u017ce 
i ona tak d\u0142ugo \u015bpi. P\u00f3\u017aniej wiedzia\u0142am, \u017ce jej wystarczy godzinny odpoczynek.

Uczyli\u015bmy si\u0119 siebie nawzajem. Starali\u015bmy si\u0119 m\u00f3wi\u0107 do niej spokojnym tonem,
t\u0142umaczyli\u015bmy, \u017ce jest z nami bezpieczna, kiedy na to pozwala\u0142a, przytulali\u015bmy j\u0105. Przynie\u015bli\u015bmy do
domu w\u00f3zek i zacz\u0119li\u015bmy w nim wozi\u0107 lalki i misie. Z czasem i ona chcia\u0142a tak je\u017adzi\u0107 i polubi\u0142a
spacery. W ko\u0144cu mog\u0142am z ni\u0105 gdzie\u015b dalej wyj\u015b\u0107. Do fotelika samochodowego te\u017c si\u0119 przekona\u0142a.
Pocz\u0105tkowo robili\u015bmy kr\u00f3tkie trasy do sklepu i\u00a0z\u00a0powrotem, by widzia\u0142a, \u017ce zawsze wracamy do domu.
Polubi\u0142a jazd\u0119 samochodem. Po 3\u00a0miesi\u0105cach od zamieszkania u nas, zacz\u0119\u0142a zbli\u017ca\u0107 si\u0119 do m\u0119\u017ca.
Cho\u0107 pocz\u0105tkowo by\u0142y to tylko kr\u00f3tkie chwile, jednak dla nas by\u0142 to ju\u017c kolejny wa\u017cny krok do przodu.
Otworzy\u0142a si\u0119 te\u017c na nowe smaki, cho\u0107 do tej pory jest ma\u0142ym niejadkiem. Z ka\u017cdym dniem czu\u0142a si\u0119
bezpieczniej. Przesta\u0142a ssa\u0107 kciuk, a jej z\u0105bki po jakim\u015b czasie obni\u017cy\u0142y si\u0119 i wyprostowa\u0142y. Coraz
cz\u0119\u015bciej si\u0119 u\u015bmiecha\u0142a, a w jej policzkach pojawia\u0142y si\u0119 do\u0142eczki. Gdy uros\u0142y jej w\u0142osy, nie by\u0142o osoby,
kt\u00f3ra nie zwr\u00f3ci\u0142aby uwagi na ich unikatowy kolor. Sta\u0142a si\u0119 prze\u015bliczn\u0105 dziewczynk\u0105. Obserwuj\u0105c
energicznego brata, kt\u00f3ry coraz bardziej j\u0105 akceptowa\u0142, szybko nadrobi\u0142a braki ruchowe. Z czasem
\u017cadne drabinki na placu zabaw nie by\u0142y jej straszne. W\u00a0wieku 3 lat potrafi\u0142a ju\u017c je\u017adzi\u0107 na dwuko\u0142owym
rowerze. Bardzo szybko zacz\u0119\u0142a te\u017c m\u00f3wi\u0107 i zg\u0142asza\u0107 potrzeby fizjologiczne. Ataki furii zdarza\u0142y si\u0119
coraz rzadziej i trwa\u0142y coraz kr\u00f3cej. Gdy wyprawia\u0142am jej pierwsze wsp\u00f3lne urodziny (2 latka), zda\u0142am
sobie spraw\u0119, \u017ce nie wyobra\u017cam sobie ju\u017c \u017cycia bez niej. U\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 to nie tylko
wznios\u0142e emocje, ale to przede wszystkim pragnienie szcz\u0119\u015bcia drugiej osoby i branie za ni\u0105
odpowiedzialno\u015bci.

C\u00f3rka nied\u0142ugo sko\u0144czy 6 lat. Jest odwa\u017cna i bardzo zwinna. Uwielbia robi\u0107 gwiazdy 
i szpagaty, dlatego zapisali\u015bmy j\u0105 na zaj\u0119cia z akrobatyki. Lubi te\u017c wszelkie prace manualne:
wyklejanki, zabawy ciastolin\u0105, malowanie farbami, robienie bransoletek z gumek i\u00a0koralik\u00f3w. Szybko
nauczy\u0142a si\u0119 literek i w wieku 4 lat potrafi\u0142a ju\u017c czyta\u0107 3-4-literowe wyrazy, cho\u0107 nikt z nas jej tego nie
uczy\u0142. Mimo, \u017ce jest najm\u0142odsza w grupie, bo urodzi\u0142a si\u0119 w grudniu, to \u015bwietnie sobie radzi 
w przedszkolu. Emocjonalnie nie jest idealnie. Zdarzaj\u0105 jej si\u0119 jeszcze ataki z\u0142o\u015bci, ale zawsze po nich
przychodzi si\u0119 przytuli\u0107. Kiedy patrz\u0119 na zdj\u0119cia sprzed 4 lat, widz\u0119 na nich jej pusty wzrok i smutn\u0105
twarz. Teraz mo\u017cna w niej dostrzec pi\u0119kne roze\u015bmiane oczy i szeroki u\u015bmiech. Rozkwit\u0142a nam, jak
najpi\u0119kniejszy kwiat.

Kiedy wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce osi\u0105gn\u0119li\u015bmy ju\u017c pewn\u0105 stabilizacj\u0119 w naszym \u017cyciu, w\u00a0listopadzie
2023 roku, po raz kolejny otrzymali\u015bmy telefon z O\u015brodka Adopcyjnego. Przyznam szczerze, \u017ce
takiego scenariusza nigdy sama bym sobie nie wymy\u015bli\u0142a. Dowiedzia\u0142am si\u0119 w\u00f3wczas o istnieniu
biologicznego brata naszej c\u00f3rki, kt\u00f3ry od roku przebywa\u0142 w Domu Dziecka i niedawno uregulowa\u0142a
mu si\u0119 sytuacja prawna. W tamtej chwili mia\u0142 prawie 1,5 roku. Zapytano nas, czy chcemy rozwa\u017cy\u0107
mo\u017cliwo\u015b\u0107 przyj\u0119cia go do siebie, \u017ceby rodze\u0144stwo mog\u0142o wychowywa\u0107 si\u0119 razem. Pami\u0119tam t\u0119
g\u0142uch\u0105 cisz\u0119 w\u00a0s\u0142uchawce. Nie wiedzia\u0142am co powiedzie\u0107. Nie spodziewa\u0142am si\u0119 takiej wiadomo\u015bci,
zw\u0142aszcza, \u017ce 3 miesi\u0105ce wcze\u015bniej zmieni\u0142am prac\u0119. Starszy syn dopiero co poszed\u0142 do pierwszej
klasy i potrzebowa\u0142 naszej uwagi. Przez my\u015bl przesz\u0142y mi r\u00f3wnie\u017c pocz\u0105tki po przysposobieniu c\u00f3rki,
kt\u00f3re by\u0142y dla mnie ogromnie trudne. Chyba niewiele wtedy pyta\u0142am, powiedzia\u0142am po prostu, \u017ce
oddzwonimy. Mimo ogromnego zaskoczenia i mn\u00f3stwa w\u0105tpliwo\u015bci, gdzie\u015b w g\u0142\u0119bi serca ta
wiadomo\u015b\u0107 mnie ucieszy\u0142a. Kiedy\u015b planowali\u015bmy przecie\u017c tr\u00f3jk\u0119 dzieci. Po telefonie nie mog\u0142am si\u0119
na niczym skupi\u0107, by\u0142am wtedy w pracy. Przyzna\u0142am si\u0119 nowej kierowniczce, co w\u0142a\u015bnie si\u0119
wydarzy\u0142o. Na szcz\u0119\u015bcia wykaza\u0142a si\u0119 du\u017c\u0105 empati\u0105 i zrozumieniem. U\u015bciska\u0142a mnie serdecznie,
z\u0142o\u017cy\u0142a gratulacje i kaza\u0142a jecha\u0107 do domu. M\u0105\u017c by\u0142 chyba mniej przera\u017cony ni\u017c ja. Poinformowali\u015bmy
dzieci o nowym cz\u0142onku rodziny. Syn bardzo si\u0119 ucieszy\u0142, bo zawsze chcia\u0142 mie\u0107 brata, natomiast
c\u00f3rka zareagowa\u0142a mniej entuzjastycznie, ale nie by\u0142a przeciwna. 

Postanowili\u015bmy pozna\u0107 ch\u0142opca i zg\u0142osili\u015bmy si\u0119 do O\u015brodka.
Gdy zapoznali\u015bmy si\u0119 z kart\u0105 dziecka, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie mia\u0142o ono wi\u0119kszych dolegliwo\u015bci
zdrowotnych, rozwija\u0142o si\u0119 prawid\u0142owo, cho\u0107 maj\u0105c prawie 1,5 roku nie potrafi\u0142o jeszcze chodzi\u0107.
Przebywa\u0142o w\u00f3wczas na turnusie rehabilitacyjnym w innym mie\u015bcie, wi\u0119c musieli\u015bmy troch\u0119 poczeka\u0107
na nasze pierwsze spotkanie. W tym czasie dope\u0142niali\u015bmy wszelkich formalno\u015bci. By\u0142am pe\u0142na obaw.
Zna\u0142am swoje uczucia z pierwszej i drugiej adopcji. Nie mia\u0142am wi\u0119c poj\u0119cia jak zareaguj\u0119 tym razem.

Kilka dni przed Bo\u017cym Narodzeniem, po prawie miesi\u0119cznym oczekiwaniu, uda\u0142o si\u0119 w ko\u0144cu
przywie\u017a\u0107 ch\u0142opca do plac\u00f3wki w naszym mie\u015bcie. Zobaczyli\u015bmy \u015blicznego malucha z d\u0142ugimi blond
loczkami. Wygl\u0105da\u0142 jak ma\u0142y anio\u0142ek. By\u0142 bardzo przestraszony i ci\u0105gle wtula\u0142 si\u0119 w swoj\u0105 opiekunk\u0119.
Na turnusie rehabilitacyjnym sp\u0119dzi\u0142 kilka miesi\u0119cy. Min\u0119\u0142y dopiero dwa dni odk\u0105d wr\u00f3ci\u0142 do Domu
Dziecka. Nag\u0142a zmiana otoczenia nie dzia\u0142a\u0142a na nasz\u0105 korzy\u015b\u0107. Pocz\u0105tkowo nie chcia\u0142 nawet na nas
spojrze\u0107. Stara\u0142am si\u0119 do niego m\u00f3wi\u0107, pokazywa\u0107 obrazki w ksi\u0105\u017ceczce, ale nic go nie interesowa\u0142o.
M\u0105\u017c usiad\u0142 zupe\u0142nie z boku i tylko si\u0119 przygl\u0105da\u0142. Po kilkunastu minutach pr\u00f3b zwr\u00f3cenia jego uwagi
wyci\u0105gn\u0119\u0142am balon, kt\u00f3ry \u015bwietnie sprawdzi\u0142 si\u0119 przy pierwszym spotkaniu z c\u00f3rk\u0105. Nadmucha\u0142am go 
i zacz\u0119\u0142am odbija\u0107. Ch\u0142opiec od razu si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142, u\u015bmiechn\u0105\u0142 i pr\u00f3buj\u0105c go z\u0142apa\u0107, zszed\u0142 w ko\u0144cu 
z r\u0105k swojej opiekunki. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce potrafi ju\u017c chodzi\u0107, cho\u0107 jeszcze bardzo niepewnie. Omin\u0105\u0142 mnie
i poszed\u0142 prosto w\u00a0ramiona m\u0119\u017ca. Do ko\u0144ca spotkania siedzia\u0142 u taty na kolanach, przytula\u0142 si\u0119 do
niego, a\u017c w ko\u0144cu zasn\u0105\u0142. Do mnie nie chcia\u0142 przyj\u015b\u0107, ale i tak odetchn\u0119\u0142am z ulg\u0105, bo wiedzia\u0142am ju\u017c,
\u017ce to tak\u017ce nasze dziecko.

Przez ponad miesi\u0105c odwiedzali\u015bmy ch\u0142opca w Domu Dziecka. Spotkania dalej mo\u017cliwe by\u0142y
tylko w weekendy. Za ka\u017cdym razem, na widok m\u0119\u017ca, reagowa\u0142 du\u017c\u0105 rado\u015bci\u0105. Przez ten czas ani
razu nie przyszed\u0142 do mnie na r\u0119ce. By\u0142o mi troch\u0119 smutno, jednak cieszy\u0142am si\u0119 na widok jego relacji
z tat\u0105. Okaza\u0142 si\u0119 bardzo radosnym i energicznym dzieckiem. Bardziej przypomina\u0142 mi starszego syna
ni\u017c c\u00f3rk\u0119. Na tamten moment, dzieci szybko go zaakceptowa\u0142y. Kilka lat wcze\u015bniej c\u00f3rka przebywa\u0142a
w tej samej plac\u00f3wce i troch\u0119 obawia\u0142am si\u0119, czy takie odwiedziny przywr\u00f3c\u0105 jej jakie\u015b wspomnienia 
z tamtego okresu, ale na szcz\u0119\u015bcie nic nie pami\u0119ta\u0142a. Chcieli\u015bmy jak najszybciej zabra\u0107 ch\u0142opca do
domu, ale wszystko strasznie si\u0119 przeci\u0105ga\u0142o. W poprzednim przypadku, s\u0105d od razu wyznaczy\u0142 nam
dat\u0119 styczno\u015bci i po dw\u00f3ch tygodniach mogli\u015bmy zabra\u0107 c\u00f3rk\u0119 ze sob\u0105. Tym razem najpierw
wyznaczono nam kuratora, co troch\u0119 nas zdziwi\u0142o, bo wcze\u015bniej tak\u0105 wizytacj\u0119 mieli\u015bmy jak dzieci
by\u0142y ju\u017c z nami. Okres \u015bwi\u0105teczno-sylwestrowy oraz styczniowe ferie zimowe nie sprzyja\u0142y szybkim
odwiedzinom. W Domu Dziecka zacz\u0119to ju\u017c dopytywa\u0107 si\u0119, kiedy zabieramy ch\u0142opca do domu. Pani
kurator zjawi\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu u nas pod koniec stycznia i\u00a0sama przyzna\u0142a, \u017ce pierwszy raz spotyka si\u0119 
z tak\u0105 sytuacj\u0105, \u017ce przychodzi do rodziny, gdy dziecka nie ma jeszcze w domu. Nie wiem, czy s\u0105d mia\u0142
jakie\u015b w\u0105tpliwo\u015bci wobec nas co do trzeciej adopcji, ale by\u0142o to dziwne. Na szcz\u0119\u015bcie nast\u0119pnego dnia
data styczno\u015bci zosta\u0142a wyznaczona i za kilka dni mogli\u015bmy zabra\u0107 synka do domu.

Kiedy ch\u0142opiec nas zobaczy\u0142, z rado\u015bci\u0105 wskoczy\u0142 tacie na r\u0119ce. Jazda samochodem bardzo
mu si\u0119 podoba\u0142a, jednak do mieszkania wcale tak ch\u0119tnie nie chcia\u0142 wej\u015b\u0107. Zacz\u0105\u0142 p\u0142aka\u0107, ale uspokoi\u0142
si\u0119, gdy da\u0142am mu co\u015b do jedzenia. Do dzi\u015b to ma\u0142y \u0142akomczuszek. Starsze dzieci by\u0142y akurat na
feriach u dziadk\u00f3w, wi\u0119c mieli\u015bmy kilka dni tylko dla siebie. Pierwszego wieczora zasn\u0105\u0142 w ramionach
taty. Przespa\u0142 spokojnie ca\u0142\u0105 noc, obudzi\u0142 si\u0119 z\u00a0u\u015bmiechem na twarzy i po raz pierwszy si\u0119 do mnie
przytuli\u0142. Poczu\u0142am si\u0119 ogromnie szcz\u0119\u015bliwa. To naprawd\u0119 niewiarygodne, ale ch\u0142opiec nast\u0119pnego
dnia zachowywa\u0142 si\u0119 tak, jakby by\u0142 z nami od zawsze. Nie ba\u0142 si\u0119, ci\u0105gle si\u0119 u\u015bmiecha\u0142. Troch\u0119 si\u0119
buntowa\u0142 przy zasypianiu, ale og\u00f3lnie nie sprawia\u0142 wi\u0119kszych problem\u00f3w. To cudowny, otwarty,
bardzo radosny, energiczny i ciekawy \u015bwiata ch\u0142opiec. S\u0105siedzi s\u0105 pe\u0142ni podziwu jak wiele rado\u015bci ma
w sobie ten ma\u0142y cz\u0142owiek. Szybko opanowa\u0142 bieganie i chodzenie po schodach. Bardzo polubi\u0142 jazd\u0119
na rowerze, gdy ju\u017c nauczy\u0142 si\u0119 peda\u0142owa\u0107. Jeszcze ma\u0142o m\u00f3wi, ale z pomoc\u0105 logopedy robi ogromne
post\u0119py. Obecnie ma 3 latka i jest tak\u0105 ma\u0142\u0105 iskierk\u0105, kt\u00f3ra dope\u0142nia nasz\u0105 rodzin\u0119. Dla mnie to
prawdziwe s\u0142oneczko na pochmurne dni.

Niestety, nasze wsp\u00f3lne \u017cycie po trzeciej adopcji, wcale nie by\u0142o tak sielankowe jak mog\u0142oby
si\u0119 wydawa\u0107. Kiedy m\u0142odszy synek zamieszka\u0142 z nami, zn\u00f3w zacz\u0119\u0142y si\u0119 problemy z\u00a0c\u00f3rk\u0105. By\u0142a
bardzo zazdrosna o m\u0142odszego brata. Ataki furii i agresji zn\u00f3w si\u0119 nasili\u0142y. Potrafi\u0142a popycha\u0107 i bi\u0107 go
bez powodu. Nie pozwala\u0142a mu dotkn\u0105\u0107 \u017cadnej swojej rzeczy. Na szcz\u0119\u015bcie synka \u0142atwo by\u0142o uspokoi\u0107
i szybko zaj\u0105\u0107 inn\u0105 zabawk\u0105. Reakcje c\u00f3rki cz\u0119sto by\u0142y nieprzewidywalne. Niekiedy mog\u0142a mie\u0107
pow\u00f3d do z\u0142o\u015bci, a reagowa\u0142a normalnie, a czasami z\u00a0jakiej\u015b b\u0142ahostki robi\u0142a tak\u0105 awantur\u0119, \u017ce
s\u0142ycha\u0107 by\u0142o j\u0105 w ca\u0142ym bloku. Jej up\u00f3r i ch\u0119\u0107 zwr\u00f3cenia na siebie uwagi bywa\u0142y czasem nie do
zniesienia. Stara\u0142am si\u0119 j\u0105 anga\u017cowa\u0107 do pomocy przy bracie, prosi\u0142am, \u017ceby przynios\u0142a mi pieluszk\u0119,
pomog\u0142a przy k\u0105paniu czy pcha\u0142a w\u00f3zek, \u017ceby czu\u0142a si\u0119 wa\u017cna. Chwali\u0142am j\u0105 za to. Bardzo czu\u0142a si\u0119
wtedy dumna, ale gdy tylko co\u015b sz\u0142o nie po jej my\u015bli, zaczyna\u0142a si\u0119 furia.

Nied\u0142ugo min\u0105 2 lata od naszej ostatniej adopcji. Jest zdecydowanie lepiej, jednak jeszcze
du\u017co pracy przed nami. By\u0107 mo\u017ce nasza c\u00f3rka ma taki charakter, by\u0107 mo\u017ce to kwestia p\u0142ci, a mo\u017ce to
jej pierwsze miesi\u0105ce \u017cycia bez mi\u0142o\u015bci i czu\u0142o\u015bci odbi\u0142y na niej takie pi\u0119tno? Cho\u0107 nie pami\u0119ta
budynku, czy jednak fakt, \u017ce trafi\u0142a do plac\u00f3wki na pocz\u0105tku trwania pandemii, gdzie jako 
6-miesi\u0119czne niemowl\u0119, zgodnie z \u00f3wczesnymi procedurami, musia\u0142a odby\u0107 kwarantann\u0119, le\u017c\u0105c przez
dwa tygodnie sama w innym pomieszczeniu, nie mia\u0142o \u017cadnego wp\u0142ywu na jej rozw\u00f3j emocjonalny?
Czy to, \u017ce przez kolejny rok nie zna\u0142a u\u015bmiechu ani blisko\u015bci drugiego cz\u0142owieka, bo odwiedzali j\u0105
ludzie w maskach i nikt jej nie przytula\u0142, bo si\u0119 ba\u0142, nie mia\u0142o \u017cadnego znaczenia? Wszyscy \u017cyli\u015bmy
wtedy w strachu, ale czy ten czas nie ma teraz odzwierciedlenia w jej zachowaniu? Czy ju\u017c wtedy tak
mocno nie pragn\u0119\u0142a, by kto\u015b j\u0105 zauwa\u017cy\u0142? Nie wiem tego na pewno, ale widz\u0119, jak bardzo potrzebuje
czu\u0107 si\u0119 kochana bezwarunkowo, bez wzgl\u0119du na to czy jest grzeczna czy nie. Du\u017co z ni\u0105
rozmawiamy, t\u0142umaczymy i zapewniamy o swojej mi\u0142o\u015bci. Wierz\u0119, \u017ce kiedy\u015b poczuje si\u0119 na tyle
bezpieczna, \u017ce ataki min\u0105 zupe\u0142nie.

Patrz\u0105c na to wszystko z perspektywy czasu, jestem wdzi\u0119czna za to, co dane mi by\u0142o
prze\u017cy\u0107. Ka\u017cda adopcja by\u0142a inna, a jednak wszystkie by\u0142y wyj\u0105tkowe. Na poszczeg\u00f3lnych etapach
spotykali\u015bmy r\u00f3\u017cne przeszkody. Jedne procesy przynosi\u0142y wi\u0119cej rado\u015bci, inne wi\u0119cej trudu, ale
wszystko to sprawia\u0142o, \u017ce stawali\u015bmy si\u0119 coraz silniejsi i bli\u017csi sobie. Niczego nie \u017ca\u0142uj\u0119. Mam
wspania\u0142e dzieci i cudown\u0105 rodzin\u0119. Nie jeste\u015bmy idealni. Rodze\u0144stwo k\u0142\u00f3ci si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105. Bywa,
\u017ce i nam brakuje cierpliwo\u015bci, gdy zmagamy si\u0119 z\u00a0kolejnym buntem. Czasem jest naprawd\u0119 ci\u0119\u017cko,
ale wiem jedno: warto znosi\u0107 trud adopcyjnego rodzicielstwa, aby m\u00f3c obserwowa\u0107 jak wsp\u00f3lnie
sp\u0119dzony czas, wiara w\u00a0mo\u017cliwo\u015bci drugiego cz\u0142owieka i okazana mi\u0142o\u015b\u0107 dodaj\u0105 mu skrzyde\u0142.
Cudownie jest widzie\u0107 jak nasze dzieci si\u0119 zmieniaj\u0105, rozkwitaj\u0105, jak staj\u0105 si\u0119 bardziej radosne,
odwa\u017cne i\u00a0coraz bardziej gotowe, by samodzielnie zdobywa\u0107 \u015bwiat.

Mama Adopcyjna<\/em><\/pre>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jestem mam\u0105 adopcyjn\u0105 tr\u00f3jki dzieci, dw\u00f3ch syn\u00f3w i jednej c\u00f3rki. Nasza historia jest dosy\u0107d\u0142uga, ale pragn\u0119 si\u0119 ni\u0105 podzieli\u0107, poniewa\u017c ka\u017cda z adopcji by\u0142a inna i przynios\u0142a nam r\u00f3\u017cnedo\u015bwiadczenia. Pierwszy raz w O\u015brodku Adopcyjnym pojawili\u015bmy si\u0119 w 2014 roku. Nie by\u0142a to \u0142atwadecyzja, cho\u0107 ju\u017c w narzecze\u0144stwie rozmawiali\u015bmy o adopcji. Planowali\u015bmy dwoje biologicznychdzieci i jedno…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1325","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/adopcja.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1325","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/adopcja.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/adopcja.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/adopcja.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/adopcja.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1325"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/adopcja.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1325\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1462,"href":"https:\/\/adopcja.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1325\/revisions\/1462"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/adopcja.wroclaw.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1325"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}